WANDELINGEN OP ZORGVLIED

 

Leidt mij niet langs een boekwinkel, want ik ben verkocht. En hoewel ik het voornemen heb geen boeken meer te kopen, want ik heb er al zoveel, lukt het me niet altijd me aan dat voornemen te houden. Zo kocht ik enkele maanden terug het boek Hemel & Aarde van Govert Schilling en Huub Eggen. Deze laatste laat de lezer aan de hand van prachtige foto’s de aarde zien vanuit het heelal. Govert Schilling doet het andersom; hij laat het heelal zien vanaf de aarde i.c de Hubble telescoop. Schitterende foto’s.
Als wij ‘s avonds omhoog kijken bij heldere hemel, mogen we blij zijn als we enkele sterren zien. Onze helverlichte stad belemmert ons om meer te zien.In mijn jeugdjaren, toen de straat- en gebouwenverlichting nog niet zo fel was, konden we meer sterren zien; de Grote en Kleine Beer, de Poolster.
De foto’s in het boek Hemel & Aarde tonen een macht aan sterren en planeten; miljoenen lichtpuntjes die weer een sterrenstelsel van miljoenen sterren en planeten bevatten. Gigantisch en adembenemend. Je kunt je er geen voorstelling van maken en als je dat toch doet, wordt je er draaierig van.
Lang niet alle lichtpuntjes die worden getoond, bestaan nog. Als het licht van een ster ons bereikt, kan die ster al lang geleden ‘gestorven’ zijn. Het licht is wel snel, maar de afstand van onze aarde naar die ster is enorm groot. Dus zien we licht, waar de bron ervan eigenlijk niet meer bestaat.
Het heden is eigenlijk een verleden.
Zo is het eigenlijk ook met onze doden. Ze zijn er fysiek niet meer- slechts wat overblijfselen – maar in onze herinnering leven ze voort; stralen ze in ons bestaan. In gedachten zien we hen nog voor ons, horen we hun stem, herkennen we uitspraken en gedrag uit hun verleden. Het kan ons verdrietig maken, maar ook troosten. Hun leven kan ons nog leren hoe we dingen wel of niet kunnen doen, ons helpen bij het maken van de juiste keuzes.
De vrienden van Jezus van Nazareth dachten in de Bovenzaal veel aan hem, spraken over hem, terwijl hij er niet meer was. Ze waren aanvankelijk ontroostbaar en zaten in zak en as. Maar denkend en pratend over hem begon er van binnen bij hen iets te gloeien, ontstond er inzicht en energie. Zijn licht, hoewel hij er fysiek niet meer was, zou blijven gloeien. Zijn vrienden kregen de geest, gooiden deuren en ramen open en spraken de mensen toe. Pinksteren.

Rob de Groot