WANDELINGEN OP ZORGVLIED

 

Wandelend over Zorgvlied nam ik een gedachte mee van priester, politicus en dichter Herman Verbeek. In een interview zei hij het volgende: ‘Voor mij is spiritualiteit pas spiritualiteit als ze politiek is. Anders is het hedonisme (het rustig genieten van het leven is het doel van de mens), maatschappelijke desertie, navelstaren. Aan de andere kant is politiek uitzichtloos, banaal, zonder ziel, als ze niet spiritueel is’.
In onze huidige maatschappij zien we enerzijds een politiek denken onder het zaligmakende mom van ‘het is goed voor onze economie’. Ons leven, onze toekomst schijnt enkel en alleen af te hangen van geld, van cijfers, van geïsoleerde technologie, die steeds bepalender wordt. De sociale verworven- heden worden afgebroken, want daar is geen geld meer voor. Bent u nog niet aangesloten op Internet? Nou, dan mist u een hoop informatie. Heeft u maar25 televisiekanalen? Och, arme, wat komt u een hoop tekort. Ja, ja, er worden ons antwoorden door de strot geperst, voordat we vragen hebben kunnen stellen.
Anderzijds zien we een steeds groeiende belangstelling voor spirituele zaken.
Mensen zijn op zoek en de sterrenwichelaars en valse profeten maken daar gretig gebruik van. De voorspellingen over nieuwe tijdperken zijn niet van de lucht. En Jezus met zijn goede boodschap legt het loodje.
En omdat de ene groep naar z’n navel staart, kan de andere bijna ongelimiteerd z’n steriele opportunistische politiek bedrijven. We moeten eerst zelf gelukkig worden om anderen gelukkig te maken, zegt de ene groep. En de andere zegt iets dergelijks: Eerst moet onze economie gezond zijn, voordat we ontwikkelingslanden kunnen helpen. En de vluchtelingen die ons land aandoen, krijgen er de schuld van.
Ze missen de link tussen spirituele politiek en politieke spiritualiteit. En waar spiritualiteit en politiek niet gekoppeld zijn, verzanden beide, lopen ze dood, volgen ze een heilloze weg. Weg is de solidariteit.
Nee, dan Zorgvlied. Daar liggen de mensen met al hun spirituele en politieke verschillen in solidariteit naast elkaar. En ze zetten je daarover toch maar mooi even aan het denken.

Rob de Groot