Amsterdam wordt de laatste jaren omgeven door torenhoge flats. Ook aan de overkant van de Amstel rijzen de betonnen bouwwerken de grond uit, 20, 30 verdiepingen hoog. Ik herinner mij dat aan die overkant alleen nog de Zuider gasfabriek stond en de watertoren – staat er nu nog als monument, maar nauwelijks nog zichtbaar – en enkele fabrieken langs de Weesperzijde, waaronder een essence fabriek; met oostenwind konden we van de aparte geur ‘genieten’. Maar het zicht is totaal veranderd: torenflat naast torenflat voor bedrijven en woningen. Er is zo een hele nieuwe wijk ontstaan.

En zo vergaat het ook andere delen van Amsterdam; alles omhoog, op een paar vierkante meter tientallen woningen realiseren. Wat een verschil met onze wijk. Daar zijn de huizen hooguit vier etages hoog in lange straten, behalve de Wolkenkrabber, maar die valt intussen in het niet bij wat er nu wordt gebouwd.

Die hoge torenflats zijn eigenlijk wel een teken van onze tijd. In een straat met relatief lage bebouwing kom je je buren geregeld tegen. Je zegt goedemorgen en maakt een praatje.

Je ontmoet elkaar, vooral vroeger in de toen nog vele kleine winkels. Je kent elkaar, al is het soms alleen maar van gezicht. Maar hoe is dat in die hoge flats met een paar woningen per etage. De mensen die op zo’n etage wonen zullen elkaar wel kennen, maar alle anderen in de flat kom je niet of nauwelijks tegen.

Symbolisch gezien zou je kunnen zeggen dat in die flats het individualisme, het ieder voor zich volop aanwezig is, terwijl in onze straten er nog sprake is van samenleven, verbinding, elkaar kennen en waar nodig helpen. Tekenen van de tijd.

Het is misschien niet zo zwart-wit, omdat de bevolking ook in onze straten in de loop der tijd is veranderd. Waar vroeger de vrouwen meestal thuis werkten en er veel leven op straat was van de handelaren, wordt onze buurt nu bewoond door jonge mensen die allemaal hun studie en/of werk hebben met weinig oog voor het straatgebeuren; de beeldschermpjes hebben de overhand. Maar toch, die hoogbouw geeft mij toch te denken en symboliseert voor mij een veranderde samenleving. En of dat goed is????

Op Zorgvlied is geen hoogbouw. Daar ligt iedereen naast elkaar.

.

Rob de Groot