In deze tijd van zoveel ellende – oorlogen, miljoenen vluchtelingen, het negeren van internationale afspraken over vrede en gerechtigheid, grote armoede, honger, schending van vrouwenrechten, mishandeling van kinderen, vernietiging van leefgemeenschappen, vernietiging van de natuur, de macht bij enkelen die menen alles te kunnen bepalen – inspireerde mij deze tekst van de theologe Dorothee Sölle. Ik geef hem u graag ter lezing en overweging. Hij is nog zeer actueel en roept ons op ons aan te sluiten bij haar roep om bond- genoten tegen de haat en voor de hoop.

 ‘Bondgenoten zoek ik, vrienden en vriendinnen, vaste kameraden die hetzelfde haten, hetzelfde vrezen en vooral hetzelfde hopen.
Moge de haat ons verbinden tegen alles wat een mens onmondig en onmachtig maakt, tegen alle krachten die ons stom-tevreden houden, en tegen elk regiem dat woekert met het zwijgen van de armen.
Maar de haat alléén is niet genoeg. Je kunt er wel aan sterven, maar om te leven is zij verre van voldoende.
Moge de vrees ons verbinden tegen alles wat ons gevangen houdt in angst en schijn, tegen alle krachten die gemoedsrust produceren ten koste van vrijheid en brede interesse, tegen elk wet die onder het mom van veiligheid de mensen van elkaar gescheiden houdt.
Maar vrees alléén is niet genoeg. Ze maakt ons wel behoedzaam en voorzichtig, maar brengt ons nauwelijks een stap verder richting nieuwe aarde.
Moge de hoop ons verbinden met allen die niets te verliezen hebben dan enkel maar hun ketenen, met alle krachten die steun en stem verlenen aan de zwakken, met alle kleine mensen die proberen op te staan uit de slavernij en onvermogen.
De hoop zal onze haat getemperd houden en onze vrees behoeden voor cynisme.
De hoop zal ons tot nieuwe mensen maken die de toekomst niet tegenhouden en die uit zijn op het allerbeste voor de allerminste
Bondgenoten zoek ik, vrienden en vriendinnen, vaste kameraden die hetzelfde haten, hetzelfde vrezen en vooral hetzelfde hopen.’

 Rob de Groot