Informatie  Vieren  Zorg  Leren  Onderweg  Financiën  Plein v. Siena  Links

Wandelingen op Zorgvlied

 

In de adventstijd wordt het lied gezongen ‘De nacht loopt ten einde, de dag komt naderbij.’ Als een nieuwe geboorte: van de donkere stille baarmoeder naar het licht met volop geluid. Zo begint ieders leven, met kansen en verwachtingen. Aan het eind van ons leven zou je deze zin om kunnen draaien: ‘De dag loopt ten einde, de nacht komt naderbij.’ Vanuit het licht terug naar het donker en de stilte van de dood.
Op 5 december j.l. is mijn mede-redacteur van Thomasklanken, maar vooral mijn zeer goede en inspirerende vriend, Henk Haverkort, gestorven na een korte ziekteperiode. Het afscheid moeten nemen van het leven vond hij het zwaarste van doodgaan. Want hij leefde nog graag, nieuwsgierig naar het doen en laten van zijn (klein)kinderen en naar het kerk- en wereldgebeuren. Een groot verlies voor zijn aller naasten, zijn vrienden en onze parochie. Henk heeft binnen onze parochie vele activiteiten ontplooit. In enkele daarvan heb ik met hem samengewerkt: Pastoraal Café eind jaren zeventig, medewerking aan de Open Huizen met Kerstmis, de Vastenacties, aan de tentoonstelling bij ons 60-jarig bestaan, Trefplek en redactie Thomasklanken. Maar Henk nam ook deel aan de Woorddienstgroep, de Uitvaartgroep en was samen met zijn vrouw Magda intensief betrokken bij de Vormselprojecten in de jaren tachtig. Henk heeft ook zijn - o.a. grafische - medewerking gegeven bij de opstartfase van het Wijkcentrum. En hij was vele jaren redacteur van de bladen Doorgeven (bisdom Haarlem) en het Tijdschrift voor Geloof Onderweg (dominicanen).
In al die activiteiten toonde Henk zich als een mensen-mens; open, vriendelijk, geďnteresseerd, kritisch. Oprecht in wat hij deed. Tijdens zijn ziekte ontving hij talloze mailtjes, kaarten, brieven en bezoek, met warme woorden van dank voor alle steun die hij mensen in de loop van zijn leven heeft gegeven. Het maakte hem wat verlegen. Als je zei dat hij dat medeleven dan ook verdiende, reageerde hij met ‘Ja, ja, maar daarom heb ik het niet gedaan.’
We zullen Henk nooit vergeten en ons inspireren aan de herinneringen die wij van hem hebben. ‘De mensen van voorbij, zij blijven met ons leven. De mensen van voorbij, ze zijn met ons verweven, in liefde, in verhalen die wij zo graag herhalen, in bloemengeuren, in een lied dat opklinkt uit verdriet.’

Rob de Groot

 terug